Content :
Het doseren van CO
NB. In België blijft het nut van dergelijke detectoren beperkt omdat de meerderheid van de CO intoxicaties zich voordoen in de badkamer en de meeste toestellen zeer slecht bestand zijn tegen vochtigheid.
CO in de uitgeademde lucht
Men kan het gehalte carboxyhemoglobine in het bloed inschatten aan de hand van de CO concentratie in de uitgeademde lucht.
Het slachtoffer ademt diep in en blaast vervolgens volledig uit in een meetzakje. Dit zakje is verbonden met een pomp die een welbepaalde hoeveelheid lucht in een reageerbuisje stuurt. Indien de uitgeademde lucht CO bevat zal het reagens veranderen van kleur. Men kan op de waardeschaal, aangebracht op het buisje, het geschatte HbCO-gehalte aflezen.
Er bestaan ook apparaten die onmiddellijk het gehalte carboxyhemoglobine weergeven op een scherm.
Belang:
Dit onderzoek is belangrijk voor het opsporen van slachtoffers bij een collectieve CO-intoxicatie. Het geeft onmiddellijk resultaat en dit laat een eerste triage van de slachtoffers toe.
Beperkingen:
Deze methode is niet nauwkeurig en het slachtoffer moet bij bewustzijn zijn om in het zakje te kunnen blazen.
HbCO in het bloed
Indien mogelijk moet men eerst bloed prikken alvorens zuurstof toe te dienen. Het buisje moet volledig vol zijn.
De dosering van carboxyhemoglobine gebeurt door spectrofotometrie. Het resultaat wordt uitgedrukt als percentage van carboxyhemoglobine tegenover het totaal hemoglobine.
Men kan ook het CO gehalte bepalen. Het resultaat wordt dan uitgedrukt in mmol per 100ml of in ml per 100ml. Het % HbCO wordt dan berekend door het CO-gehalte in ml per 100ml te delen door 1,39 keer de hemoglobineconcentratie (in g per 100ml).
Opgelet : een HbCO-gehalte op de limiet van het normale is niet voldoende om een diagnose uit te sluiten: na een zekere tijd heeft het lichaam de CO spontaan geëlimineerd (zie "Hoe wordt CO opgenomen en geelimineerd ?").
CO in de omgevingslucht
Een aantal toestellen kunnen CO in de omgevingslucht opsporen. Brandweerdiensten en de meeste hulpdiensten beschikken erover. Gesofistikeerde apparaten laten zelfs toe om gedurende korte of langere periode CO-waarden in de lucht te registreren.
Er bestaan ook CO-detectoren voor huishoudelijk gebruik.
Alvorens zich een CO-detector aan te schaffen, dient nagegaan te worden of het toestel voldoet aan de volgende voorwaarden (spijtig genoeg is dit zelden zo):
- Verzekerde doeltreffendheid bij extreme temperaturen (-10 °C et + 40°C) bv. ook effectief nadat de woning enkele maanden onbewoond is
- Eveneens effectief bij hoge vochtigheid (30% bij 15°C /90% bij 40°C)
- Eveneens effectief bij aanwezigheid van andere gassen
- Effectief zelfs na lange blootstelling aan kleine hoeveelheden CO (in een omgeving waar gerookt wordt)
- Voldoende geluidsniveau van het alarm (85dB)
- Waarschuwing in geval van uitval van de voeding (electriciteitspanne/lege batterij)
Om een woning effectief te beschermen moet men in elke kamer waar het vrijkomen van CO mogelijk is een CO-detector plaatsen (aanwezigheid van een verwarmingstoestel of van een schoorsteen)
NB. In België blijft het nut van dergelijke detectoren beperkt omdat de meerderheid van de CO intoxicaties zich voordoen in de badkamer en de meeste toestellen zeer slecht bestand zijn tegen vochtigheid.